40 چله

صداقت

40chelh — Sat, 13 Jan 2007 15:27:36 GMT

گاه می خواهی از چیزهایی که مرا فرو ریختند سخن بگویم ،

من اما می ترسم از این که آن چه این چنین سخت در من نشسته ،

لبان تو را ، تنها به تمسخر بیا راید!

****

امروز نیز خواهد گذشت ،

برای من ... برای تو ...

و من هم چنان خو اهم ماند و خواهم دید ... و تو هم چنان خواهی ماند و خواهی

دید ... و ما ...

به دنبال صدایی آرام می گردم ،

نه فریاد!

به دنبال ذره ای صداقت می گردم ،

نه منجلابی از دروغ!

آیا اینقدر نایاب است بر زمین شما؟!...

علی ...

40chelh — Mon, 08 Jan 2007 10:18:37 GMT

روحم آشفته وار علی علی می گوید...

آخر چگونه می توان خدای بزرگ را پرستید و به علی عاشق نشد؟

چگونه ممکن است به خدا که کمال مطلق است چشم دوخت ولی کمال متعالی علی را ندیده گرفت؟

عشق به علی جزوی از پرستش خداست. قلبی حساس دارم که نوازش نسیم حیات آن را می لرزاند. زیبایی غروب و طلوع آفتاب دیوانه اش می کند.آسمان بلند پرستاره مستش می نماید. مرغ های هوا و ماهی های دریا جذبش می کند< کوه های بلند افق بی پایان و اقیانوس بی کران به ابدیتش می برد.

این حساس مرموز قلبی محسور عظمت و زیبایی عالم خلقت می شود و مرا در مقابل خالق آن وادار به سجده می کند... همان احساس نیز تار و پود قلبم را به عشق علی لرزه می اندازد و مرا این چنین شیفته و شیدای او می کند. و عجب دارم اگر کسانی قلب داشته باشند و زیبایی و عشق انسانیت در آن ها اثر کند ولی در مقابل آن همه لطف و کمال و عشق و انسانیت علی شیفته نگردند....

علی چگونه بگویم؟ که مرا ممکن است به شرک متهم کنند؟

اگر پرستش جز ذات خدا مجاز بود. بدون شک تورا می پرستیدم. تو تجلی خدایی تو تجسم صفات خدا و معیارهای خدایی تو هدف انسانیتی تو خدانیستی ولی وجود تو را جز خدا پر نکرده است.

عید غدیرخم برهمگان مبارک

شکنجه واقعی

40chelh — Tue, 02 Jan 2007 09:53:34 GMT

دخترک کنار خیابان ایستاده بود. منتظر بود- لابد. موتوری چند قدم جلوتر از دخترک ایستاد. ترک سوارش پیاده شد. رفیقش موتورا رها نکرد. مزاحم دخترک شدند. دخترک جیغ کشید. ظهر بود. پرنده پر نمی زد. ناگهان ماشینی زد روی ترمز . چند قدم جلوتر از موتوری ایستاد. پیرمردی هراسان پیاده شد. دوید طرف موتور سواران. پیراهن یکی شان را کشید. مشت خورد. پیرمرد کم نمی آورد. داد می زد ولی کسی فریاد رس نبود. یرمرد کتک خورد پیراهنش پر از لکه های خون شد.مزاحم ها پریدند ترک موتور. ویراژ دادند. پیرمرد بلور دلش هزار تکه شده بود.. دخترک جیغ می کشید (( بابا)) ....

پدر شکنجه شده بود.

بدون تیتر

40chelh — Fri, 29 Dec 2006 07:56:25 GMT

ای عرفه من کمکم کن

التماس دعا

فال شب یلدا

40chelh — Fri, 22 Dec 2006 10:32:19 GMT

گفتم کیم دهان و لبت کامران کنند

گفتا بچشم هر چه تو گوئی چنان کنند

گفتم خراج مصر طلب می کند لبت

گفتا در این معامله کمتر زیان کنند

گفتم به نقطه دهنت خود که برد راه

گفتا این حکایتی است که با نکته دان کنند

گفتم صنم پرست مشو با صمد نشین

گفتا به کوی عشق همین و همان کنند

گفتم هوای میکده غم میبرد زدل

گفتا خوش آن کسان که دلی شادمان کنند

گفتم ز لعل نوش لبان پیر را چه سود

گفتا به بوسه شکر بینش جوان کنند

گفتم خواجه کی بر حجله می رود

گفتا آن زمان که مشتری و مه قرآن کنند

گفتم دعای دولت او ورد حافظ است

گفتا این دعا ملایک هفت آسمان کنند

مترسک

40chelh — Mon, 18 Dec 2006 07:30:22 GMT

از زمینی گذر می کردم. مترسکی دیدم. رفتم جلو سلام کردم. جوابم را با غروری سنگین داد.

گفتم: (چه می کنی)؟

گفت: تور با من چه کار است؟!

گفتم : از روزگارت بگو ....

گقت: کسی جرات ندارد تا چشمهای دکمه ای ام کار مکند این طرفها جا خوش کند ... نه پرنده ای نه حتی چرنده ای ...

گفتم : چه قدرتمندی لابد

گفت: قوی تر هم می شوم ....

دیروز دوباره از همان زمین گذر کردم

گفتم: چرا نیستی تو؟!! آه نداشت با ناله سودا کند بیچاره!

گقت: دمار از روزگارم در آورده اند.

گفتم: که؟

گفت: پرنده ها و چرنده ها

گفتم چطور؟

گفت: فهمیدند من پر از کاههم این کشاورز لعنتی شاید راپورتم را داد ... کمک کن دارم می میرم.

گفتم: چه کنم این دم آخر با تو ؟!

... و کشاورز را دیدم که کمی آن سو تر داشت مترسکی دیگر می ساخت ...

می خواهم یک گربه نقاشی کنم

40chelh — Tue, 12 Dec 2006 14:11:37 GMT

می نشینم پیش بابا پدرم حرف می زند انگاری دارد قصه می گوید بابا از اینکه آقای احمدی نژاد رای آورده خوشحال است خدا را شرک می کند مادر می گوید چه خوب می شود وضع حقوق ها را درست کنند بابا می گوید درست می شود. پدر امیدوار است. زنگ می زنند برادرم آمده داداش من چند وقتی است موتور خریده ولی من را سوار نمی کند. داداش من خوش تیپ است ولی بابا از مدل موهای او خوشش نمی آید . برادرم از اتاق چیزی بر می دارد و می رود بیرون. می دوم به او بگویم برگشتنی مداد رنگی بخرد ولی نه! دادشی نه کار دارد نه پول از کجا برای من مداد رنگی بخرد؟

برمی گردم پیش مامان و بابا آنها چای می نوشند حوصله ام سر رفته. کاش من می توانستم موتور داشته باشم یا اینکه مادر اجازه می داد و الان می رفتم نوی کوچه فوتبال !

آخرش به بابا می گویم که مداد رنگی هایم ته کشیده. مادر نگاهم می کند و یواشکی مرا نیشگون می گیرد پدر سرفه می کند. خب چکار کنم مادر؟ آنقدر مداد رنگی هایم را تراشیده ام که دیگر در دستم جا نمی گیرد.

حیف! کاش می شد من هم رای می دادم. مثل بابا< مثل دادش. آقای احمئی نژاد مهربان است. حتما به من هم یک جعبه مداد رنگی می داد.

آنوقت زودی می رفتم از روی نقشه جغرافیا عکس یک گربه خوشکل را می کشیذم ... ولی رنگش نمی کردم به همه می گفتم :(( کسی حق ندارد گربه سفید و مامانی مرا رنگ کند حتی دادشی و بابا))!

دوباره انتخابات شد...

و من هنوز مداد رنگی ندارم

دلتنگی

40chelh — Sat, 02 Dec 2006 13:36:36 GMT

بازهم امشب مرغ دلم در هوای تو بال و پر می زند. نمی دانم خدا چرا اینقدر عذابم می دهد! غم و غصه تمام و جودم را فرا گرفته. یادت لحظه ای راحتم نمی گذارد یاد چهره معصوم و پاکت یاد لبخند زیبا و دلنشینت یاد صدای دلنواز و محبوبت یاد نگاههای مهربانانه ات یاد گریه های سوزناکت یاد چشمهای سرخ شده ات یاد محبتی که هیچ وقت ابراز نکردی و یاد تمام خوبیهایت که دفتر برای شرحش گنجایش ندارد!

آیا می شود روزی دوباره ترا ببینم و در کنار م بنشینی و به حرفهای مسخره ام گوش دهی. ای کاش تو را ((...)) بود تا سجاده ام را در کنارت پهن می کردم و با تو رک صحبت میکردم.

ولی خدا مرا از هرگونه همراهی با تو محروم کرد! چکار کنم؟ نمیدانم!

خدایا به مولود عزیزی که در راه است.

به اربابم علی بن موسی الرضا (ع) کمک کن!

بیچاره کبوتر

40chelh — Mon, 27 Nov 2006 16:09:58 GMT

((....))آقا همسایه دست چپی ما هر جمعه می رود یک ((بوم)) می آورد می نشاند روبرویش بعد با رنگ و قلم طرح کبوتر می زند برآن. یک قفس هم می کشد که مثلا خانه کفتر ست! چند تا قفل درشت هم می زند به در قفس .... شبها که همه خوابند ((....)) آقا با کبوتر صحبت می کند. می گوید:((هیس ! هیس! بیخودی بق بقو نکنید ... کلید قفس گم شده. دانه هم ندارم ...))!

... و کبوتر می میرد.

افطار با شربت شهادت

40chelh — Thu, 23 Nov 2006 07:36:05 GMT

دستهایش چه مجنون وار قنوت رهایی می خواند بر ماشه تفنگ لبهایش از خشکی ترک خورده بود. راستی گاهی آفتابچه بی مرام است.

وقت اذان سفره افطاری در کار نبود. سفره دل باید /بی انتها/ باشد. سهم هر کدام از بچه ها دو تا خرما و یک لیوان چای .... همین!

هنگام صلات صدای یارب یارب ها که از مسجد دل به گوش می رسد جان را نوازش می دهد. قکر اینکه مادر چقدر /تنهاست/ و پدر چقدر/پیر تر / شده و یاد بچه محل ها که هروز کمتر می شوند. یک لحظه رهایش نمی کند. زیر رگبار آتش نماز می خواند ذکرهایش کم می شد لابلای گریه ها و گلوله ها!

با خرمای اول روزه می گوشاید هسته اش را می گذارد توی جیبش! گرمی چای بر دست لب های تشنه اش مشتاق ... و صدای خمپاره که می پیچد همه جا دود می شود و خون.

لیوان چای می شود/شربت شهادت/!

از بچه محل ها باز هم کم شد!

بیاید اگر قدر گل را نمی دانیم حداقل بخاطر عاشق بودنش زیر پاهامان لهش نکنیم.